Budowa
Budowa fajki typu niemieckiego
Fajka składa się zwyczajowo
z trzech podstawowych elementów:
- komory spalania, wewnątrz
większości typów nazywanej główką, wykonywaną z materiałów odpornych na wysoką temperaturę;
- cybucha – rurki wychodzącej z główki, niekiedy dołączanej (drewnianej, bambusowej, kościanej, metalowej), nieraz stanowiącej z nią monolit; wewnątrz
niektórych typach fajek (np. wodnych) cybuch jest elastyczny, wykonywany z gumy, skóry czyli tworzywa sztucznego.
- ustnika – części fajki trzymanej w środku ustach, czasami stanowi odsetek cybucha. Ustniki wykonywane są w szeregu przypadków z materiałów gładkich plus odpornych na wilgoć, m.in. z parakauczuku, tworzyw sztucznych, rogu, kości, bursztynu, drewna, metalu, szkła. Zakończenia bywają różne, zwyczajowo
mające na celu przepych trzymania fajki w środku ustach oraz łatwe do uchwycenia zębami. W fajkach wrzoścowych zwykle spłaszczone, wewnątrz
kształcie rybiego ogona, z wyraźnym stopniem na krawędzi na rzecz
wygodnego uchwytu. Fajki wodne mają ustniki zazwyczaj o kształcie oliwki. Istnieją liczne konstrukcje regionalne wewnątrz
fajkach ludowych czy etnicznych, zaś
podobnie do wnętrza bruyerkach. Niektóre wzory mają wejście
nakierowujący dym do wnętrza górę, do wnętrza stronę podniebienia, na rzecz
uniknięcia szczypania do wnętrza język.
Inne części fajki to:
- klapka zamykająca główkę – występuje w środku wielu wzorach fajek, ceramicznych, drewnianych, z pianki morskiej, wrzoścowych. Zazwyczaj wykonywana z metalu, do wnętrza formie nieraz ażurowej okrągłej przykrywki, umocowanej małymi zawiasami oraz zamykanej sprężynującym zatrzaskiem. Ułatwia palenie fajki poniżej silnym wietrze innymi słowy deszczu. Szczególnie popularna do wnętrza niemieckich oraz austriackich fajkach ludowych. Spotyka się też
klapki nakładane na fajkę w środku stosunki od chwili potrzeby oraz pogody.
- skuwka (fran. viriola) – obrączka z metalu, wielokrotnie
szlachetnego, wzmacniająca również ozdabiająca finał cybucha, zwłaszcza wrzoścowego. Bywa ozdabiana monogramem innymi słowy ornamentalnym grawerunkiem.
- elastyczne łączniki – stosowane zwłaszcza
do wnętrza długich fajkach składanych, częste zwłaszcza w środku typach ludowych fajek niemieckich. Łączą ustnik z cybuchem, nieraz dwa części cybucha. Wykonywane drzewiej ze skóry wzmocnionej elastyczną plecionką metalową, dziś w szeregu przypadków z gumy to znaczy
tworzywa.
- obsada główki (kolanko) – żywioł
scalający
główkę z cybuchem do wnętrza fajkach składanych. Wykonywana z drewna (często wrzośca) rogu, kości, ceramiki. Czasem zaopatrzona w środku gumowe czy skórzane uszczelki. Zwykle ma przymocowane pieniądz zdawkowy
pierścienie (oczka) do przywiązania sznurka zabezpieczającego konstrukcję. Pełni zwyczajowo
ponadto funkcję zbiornika na powstającą w toku palenia nieprzyjemną, gorzką ciecz.
- filtr – żywioł
mający po trosze zabierać
dym szkodliwych właściwości, umieszczany zwykle w środku końcówce cybucha to znaczy
ustnika. Bywają proste filtry metalowe, skraplające zbytek
wilgoci w środku dymie, mineralne, chemiczne to znaczy
podobne do filtrów papierosowych. Większość filtrów wypada
podmieniać po kilku czy kilkunastu użyciach.
- pojemnik na wodę – stosowany w środku fajkach wodnych, metalowy, ceramiczny innymi słowy szklany, różnego kształtu w środku stosunki od momentu typu dodatkowo konstrukcji, zwykle butelkowaty czy w środku formie dzbana.